Twoja kariera zaczyna się tutaj

Niezależnie od branży, każdy rekruter spędza średnio 7 sekund na pierwszym skanie CV. Dlatego najważniejsze informacje muszą być widoczne od razu: stanowisko, lata doświadczenia oraz konkretne wyniki (najlepiej liczbowe). Unikaj zbędnych zwrotów typu „odpowiedzialny/a za” – zamiast tego napisz, co realnie osiągnąłeś/aś. Jeśli możesz, dodaj sekcję „Key achievements” tuż pod nagłówkiem – to pierwsze, co czyta większość osób decyzyjnych.

Pamiętaj, że systemy ATS (Applicant Tracking System) szukają słów-kluczy z ogłoszenia. Przepisz więc niektóre frazy 1:1, ale rób to sensownie, bez nadziewania tekstu. Na koniec zapisz plik jako imie-nazwisko-cv.pdf – w ten sposób łatwiej odnaleźć Cię w bazie i od razu widać, że dbasz o szczegóły.

Stres przed rozmową jest naturalny – kluczem jest obniżenie poziomu kortyzolu przez proste techniki fizjologiczne. 30 minut przed spotkaniem wykonaj ćwiczenie 4-7-8: wdech przez 4 sekundy, wstrzymaj na 7, wydech przez 8. Powtórz cztery razy – spowolni to tętno i rozluźni klatkę piersiową. Kolejny krok to „power pose”: stań prosto, ręce w biodrach, przez 2 minuty – badania Harvardu potwierdzają wzrost testosteronu i spadek stresu.

Na koniec przygotuj sobie „historyjkę bankową” – trzy konkretne przykłady: jak rozwiązałeś/aś konflikt, jak poprawiłeś/aś proces oraz jak nauczyłeś/aś się czegoś szybko. Metoda STAR (Sytuacja, Zadanie, Akcja, Rezultat) pozwoli opowiadać zwięźle i rzeczowo. Gdy poczujesz, że temat Cię „zaskoczył”, wróć do jednej z tych historii – zawsze masz wtedy co mądrego powiedzieć.

Nigdy nie zaczynaj od podawania swojej oczekiwanej kwoty jako pierwszy. Zamiast tego zapytaj: „Jaki budżet na to stanowisko został przeznaczony?” lub „Jaki widełek się Państwo spodziewają?” To proste pytanie często pozwala zaoszczędzić tysiące złotych, bo pracodawca zdradza swoje maximum zanim Ty cokolwiek powiesz.

Gdy już usłyszysz widełki, odpowiedz w formie zakresu: „Rozważałbym/Rozważałabym kwoty między X a Y, w zależności od pakietu benefitów i zakresu obowiązków.” Zakres daje Ci przestrzeń do negocjacji, a jednocześnie pokazuje elastyczność. Pamiętaj, by cały czas koncentrować się na wartości, którą wnosisz – konkretne liczby, projekty, oszczędności. Jeśli firma nie może podwyższyć pensji, negocjuj inne elementy: dodatkowe dni wolne, prywatną opiekę zdrowotną, kursy, fundusz szkoleniowy czy elastyczne godziny. Często są one warte tyle samo (lub więcej) co różnica w wynagrodzeniu brutto.

Zdjęcie profilowe to 40% sukcesu – upewnij się, że jest to profesjonalny portret z rozjaśnioną twarzą i neutralnym tłem. Drugie 40% to nagłówek (headline). Zamiast „Specjalista ds. XYZ w ABC” napisz: „Pomagam firmom X robić Y, co skutkuje Z” – pokaż wartość, a nie tylko stanowisko. Dołącz słowa-klucz z branży, bo LinkedIn przeszukuje ten tekst częściej niż resumé.

W sekcji „O mnie” zastosuj schemat: 1) Kim jestem (2 zdania), 2) Co robię (3-4 osiągnięcia z liczbami), 3) Czego szukam (jasna informacja). Na koniec dodaj wezwanie do działania: „Zapraszam do kontaktu, jeśli potrzebujesz kogoś, kto…” – rekruterzy często nie wiedzą, czy mogą pisać, chyba że im wyraźnie pozwolisz.

Przebranżowienie wydaje się trudne, bo kandydaci mylą „brak doświadczenia” z „brakiem wartości”. Zacznij od przełożenia dotychczasowych kompetencji na język nowej branży – tzw. „transferable skills”. Przykład: menadżer restauracji ma obsługę klienta, zarządzanie zespołem, kontrolę kosztów i jakości – wszystko to kluczowe w np. e-commerce czy logistyce.

Stwórz „projekt flagowy” – nawet za darmo – żeby pokazać, że potrafisz. Może to być prosta strona, analiza danych, kampania reklamowa dla znajomego biznesu. Umieść efekty na GitHubie, Behance lub LinkedIn i opisz, czego się nauczyłeś/aś. W CV dodaj sekcję „Relevant Projects” nad doświadczeniem zawodowym – rekruterzy szybciej zauważą praktyczne umiejętności niż niepowiązane etaty.

Większość ofert pracy nigdy nie trafia na publiczne portale – krążą one w tzw. „ukrytym rynku”. Aby się do niego dostać, wystarczy system „3-2-1”: co tydzień napisz 3 komentarze pod postami liderów z branży, 2 prywatne wiadomości z gratulacjami lub pytaniem, i umów 1 rozmowę informacyjną (15 minut) – nie o pracę, tylko o branżę. Po miesiącu masz 12 nowych kontaktów, po kwartale – całą sieć.

Na konferencjach czy meet-upach stosuj zasadę „1-2 więcej”: wymień 1 wizytówkę więcej niż planowałeś/aś, zapamiętaj 2 fakty o rozmówcy i następnego dnia napisz, odnosząc się do jego/jej wypowiedzi. To kosztuje 5 minut, a buduje trwałe relacje. Pamiętaj: networking to nie „coś za coś”, tylko „coś dla siebie nawzajem” – pierwsza pomoc, artykuł, kontakt. Ludzie szybko czują, gdy jesteś autentycznie ciekawy ich pracy, a nie tylko „szukasz okazji”.